U 52 against Rebound 2

robvanessenDe young guys van U 52 zijn weer begonnen aan een nieuw seizoen. En hoewel ze vorig jaar glorieus campione werden, speelden ze deze zaterdagavond weer tegen Rebound 2 uit Harderwijk. Hé, was dat niet die ploeg van vorig jaar, die gedegradeerd was? Ja dus, U 52 is kampioen geworden, konden dus promoveren, maar spelen nu dus in de onderafdeling van het district Kampen van het Rayon Oost tegen tegenstanders als Ceres Nakala 3. Och ja, dachten ze bij U 52, alles voor het belang van Orca’s (het tweede heeft het gepromoveerde plekje ingenomen) en dan kunnen we dit jaar weer kampioen worden. Maar dat moet natuurlijk nog blijken.

Deze avond werd speciaal ingevlogen vanuit Toledo USA, our Uncle Drew, Mr. Russell Chapman himself. Dit om ons een beetje inspiratie te geven, dat men die oldies niet onderschatten moet. Russ had natuurlijk vanaf Schiphol opgehaald moeten worden met onze nieuwe limo …..

Rebound was toch wel wat sterker dan vorig jaar. Maar gelukkig hebben we dit jaar versterking gekregen. In plaats van Tjeerd (scream) de Vries (teveel blessures) werd vanaf het zevende van sv Urk een nieuwe sterspeler gekocht, Auke van Veen. Doordat we goede ervaringen hebben met voetballers (Brands!) nog een ex-voetballer erbij. En nu maar hopen dat zijn zusje S. ook af en toe komt kijken.
Daddy’s daddy zat voor de wedstrijd al op de tribune, maar helaas kwam zijn zoonlief nog niet opdagen. Deze zat vol frustratie in de auto richting Urk, want A1 verloor weer knullig.
Ook Jan de Boer was er niet bij. Hij genoot met zijn Jannie van de laatste Indian summer dagen op de camping. En Albert Brouwer kon niet spelen, hij schijnt nu toch last te krijgen van …., tja, dat overgewicht.
We hadden het moeilijk de eerste helft. De startende vijf, Peter, Arie, Henk, Cees en Jan kon niet direct loskomen van het stugge Rebound. Peter begon nog met een score, maar na een 5 – 9 achterstand! werd het eerste kwart met een 11 -11 stand afgesloten. Henk Visser maakte nog de beste indruk dit kwart, ook met een paar mooie scores. Maar het liep zeker nog niet gesmeerd.
Het tweede kwart liet een zelfde beeld zien, veel te veel slechte passes, te gehaast schieten en via weer een achterstand stonden we bij de rust weer gelijk, 19 – 19. Auke van Veen maakte zijn eerste minuten en deed dat zeker niet onverdienstelijk.
In de rust kwam eindelijk onze Bernard Toone opdagen, vol frustraties van niet luisterende pubers van zijn voetbalteam, kwam met de inbreng van “Brands’ , het benodigde vuur terug in het team. Dat wij geen pubers meer zijn, maar net zo fanatiek in het spelletje, dat basketball heet zijn, geeft dan wel eens een paar verbale botsingen. Hendrik vergeet wel eens dat wij van VOOR de patatgeneratie zijn. Die uitbarstingen worden trouwens net zo snel weer uitgepraat.
Peter opende met 2 scores dit derde kwart, de lijnen werden wat beter gelopen, er werden minder slechte passes gegeven en Daddy scoorde de eerste verre driepunter, want ook in de ‘Vlechttuinen’ is de driepunterlijn verder weg gelegd. Ze blijven ook maar veranderingen doorvoeren in dat basketball. Waarvoor dat allemaal nodig is? Aan het eind van het derde kwart was Hendrik ingeschoten en scoorde 7 punten op rij. Zijn daddy zag het stiekem toch wel trots aan. Orca’s 3 liep uit tot een redelijke voorsprong van 40 – 30.
Het vierde kwart was voor de statistieken. Er was even weer een verbale uitbarsting. Verder vervielen we in onze oude fouten. Teveel pleintjesbasketbal, geen verzorgde aanvallen en dat betekende slechte passes en schoten. Ook heel veel streepjes op het wedstrijdformulier (11 gemiste vrije worpen!, trainen guys!) en Rebound kwam zelfs nog wat dichterbij. Eindstand 52 – 45. Toch zijn de eerste punten in de pocket.
Scores : Hendrik 14 punten, Peter 12 punten en Henk 10 punten.
Na de wedstrijd weer even gezellig gekeuveld met onze oude helden uit de eredivisiehistorie van Orca’s 1. Glad to see you back Russ. Do you still know the meaning of ‘boordeknoopje’? Lachen dus. Ook Rob van Essen is nog steeds een oude bekende (Putten!) en een fijn mens. Bedankt de mensen die de terugkomst van Chapman hebben mogelijk gemaakt. Bighouse en vele anderen genoten volop.