Ceres, de wedstrijd die we niet verliezen mochten.

Zaterdag 16 januari was het dan zover, de derby tegen Ceres 1, maar dat is ook de wedstrijd van de ervaren rotten tegen de jonge honden van coach Dekkers. In Emmeloord had U 52 een smadelijke nederlaag opgelopen, dat zou en moest nu recht gezet worden.
Met de tribunes meer dan goed gevuld, met ook veel supporters uit Emmeloord, begonnen we de wedstrijd met de volgende basis : Albert Brouwer, Hendrik Brands, Peter de Heus, Cees Hakvoort en Jacob van Urk. Arie Radewalt was geblesseerd geraakt in Biddinghuizen (zweepslag) en Henk Visser zat in de bergen van Frankrijk.
Het begin was een beetje elkaar aftasten. De verwachte full court press van Ceres werd redelijk opgevangen door passend een uitweg te vinden. Hendrik begon met een score, maar halverwege het eerste kwart stonden we toch achter met 5 -8. Via een score met bonus van Jan de Boer was de stand na het eerste kwart 9 – 8 in ons voordeel. De lage stand beloofde al dat het een defense game zou worden, en de druk zat er bij beide kanten natuurlijk ook op.
Dat bleek ook wel in het tweede kwart. Toch wel veel balverlies van beide kanten. Het was een rommelige wedstrijd. Pluspunt bij U 52 was de vechtlust die de oudere ballers lieten zien. Voorop gaand in de strijd en vechtend voor elke bal. Niks geen vermoeide spieren voelend, want nog een keer verliezen : No way. We sloegen dit kwart een klein gaatje, Hendrik gooide er een paar scores in met een driepunter, Egbert verzilverde zowaar twee vrije worpen, Peter schoot met scherp en met een break (of moet ik counter zeggen tussen de 2 ex-voetballers Hendrik en Auke), die afgerond werd door Auke, stonden bij rust met 26 – 21 voor.
Van het derde kwart kan hetzelfde gezegd worden. Via scores van Hendrik, Jan de Boer en Peter hadden we bij 37 -28 een gaatje van 9 punten. De 10 punten grens konden we echter niet slechten. Een pluim daarvoor voor de hardwerkende Ceres jonkies, die gemiddeld toch wel een stuk kleiner waren en natuurlijk beschikken de U 52 spelers over meer kilo’s (lees spiermassa). Na het derde kwart was het verschil nog steeds 5 punten. Stand : 47 – 42. Het vierde kwart zou de beslissing brengen. De wedstrijd was meer spannend dan goed, maar dat hoort bij een derby.
In het vierde kwart zette Ceres er nog een tandje bij, de fanatieke full court press van de Emmeloorders werd echter over het algemeen goed omzeild. Ondertussen een pluim voor de scheidsrechters die deze beladen wedstrijd tot een goed einde moesten brengen. U 52 is niet alleen fysiek sterk, maar verbaal staan ze ook hun mannetje. Soms wel eens ten nadele van hun eigen spel. Jan Wakker buitte zijn lengte goed uit en scoorde onder het bord aan het begin van dit kwart 2 keer achter elkaar. Peter en Jan de Boer gooiden er nog wat ballen in, en het was aan de nummer 6 van Ceres te danken dat ze nog in het spoor van U 52 blijven. Hij schoot in deze fase van de wedstrijd met scherp. Toch had U 52 een geluk dat er geen driepunterschutter bij Ceres rondliep. Door keihard te verdedigen en zelf door te gaan met scoren door U 52 werd het gaatje van 5 punten toch langzaam groter en liep U 52 uit naar de 10 punten verschil. Ceres werd wanhopig en ondanks dat ze alles op alles zetten was het een gelopen wedstrijd. Gemaakte P’s door Ceres hadden vrije worpen tot resultaat, die in de eindfase van de wedstrijd echter koelbloedig benut werden. Eindstand 62 – 51.
Zelden zijn de gasten van U 52 zo blij geweest met een overwinning, want zo’n 40 jaar! terug hoorde ik mijn toenmalige trainer al zeggen : “Je mag van iedereen verliezen, behalve van Ceres!”
Een compliment trouwens voor onze tegenstander. Leuk team, hard werkend en een sportieve coach. Trouwens, uit verloren we met 62 – 51, dus de stand is precies gelijk. En ervaring kun je niet leren, dat komt met de tijd …