The comeback kid

Het seizoen van U 52 kabbelt rustig voort.
Na de mooie overwinning op Ceres 1 wonnen we op 30 januari thuis vrij makkelijk van Snipers 1 uit Zeewolde met 64 – 50. Echter de strijd om de 2e plaats verloren we een week later in Putten. Tegen Volic 1 waren er te weinig spelers, maar dat mag geen excuus zijn. 82 – 66 was de eindstand en we waren vrij kansloos. Een week later wonnen we weer wel in Steenwijk van ARTA 1 met 41 – 49. Ceres zit ons nog steeds op de hielen, dus we moeten wel blijven winnen, zeker als we de derde plaats willen vasthouden, maar ook de tweede plek zit er nog in.
Lay back uit Kampen was de volgende tegenstander. Ze staan stijf onderaan met 0 punten en een doelsaldo van – 500 of zoiets, maar we kennen deze ploeg nog uit voorgaande jaren. Paar jaar terug wonnen we met moeite de kampioenswedstrijd tegen hun. Oppassen dus met die gasten.
Ondanks we thuis speelden waren er maar we met maar weinig spelers. Arie Radewalt is nog steeds geblesseerd, Egbert Post zijn neus was nog niet 100 %, Jan de Boer had een etentje, Auke van Veen vierde zijn verjaardag en Henk Visser zou pas met de rust komen. We begonnen dus met slechts 6 man. Bijna was het maar 5 man geweest, want Hendrik Brands had een blessure. Gelukkig had Joanne de hele week gemasseerd en daddy moest zodoende meedoen van zijn dochter.
Pats, in de eerste minuut neemt onze comeback kid gelijk een driepunter, en als in zijn beste dagen natuurlijk raak. Eventjes staan we met 3-0 voor, want Lay back neemt brutaal een voorsprong e na 4 minuten staan we met 3 -8 achter. Boem, boem, 2 andere schutters van U 52 zetten ons team weer op voorsprong en daarna zijn we warm. We lopen zelfs de éne na de ander break en vooral Hendrik Brands scoort erop los. Na het eerste kwart is de stand 22 – 9. De come back kid voelt zich fit en wil niet gewisseld worden. Opmerkelijk want er was dit seizoen wel af en toe wat loos. Zijn aandeel in het eerste kwart 5 punten.
Het tweede kwart blijft Lay back tegensputteren. Gelukkig heeft de comeback kid het vizier op scherp staan en scoort 10 punten achter elkaar tegen een zeer hoog schotpercentage. Ook Hendrik en Cees Hakvoort scoren hun puntjes dit kwart en bij de rust is de stand : 39 – 24.
In de rust komt Henk Visser onze gelederen versterken en in het derde kwart is dat te zien. Een paar mooi assists op Hendrik Brands en we walsen over Lay back heen. Jan Wakker pakt zijn puntjes mee en na het derde kwart is de stand 55 – 29. Lay back scoort slechts 5 puntjes, evenveel als onze comeback kid die ook 5 punten scoort en nog steeds niet gewisseld wil worden. Longen als een paard en onvermoeibaar deze wedstrijd. Waar haalt deze center, want dat is hij, ineens zijn energie vandaan?
Het vierde kwart is voor de statistiek. Jacob van Urk laat zien dat hij de driepunter soms beter beheerst dan een lay up … Onze comeback kid beëindigd de wedstrijd waarmee hij begonnen was, met weer een driepunter, en scoort dit kwart wederom 5 punten. Het slotakkoord is voor Albert Brouwer, die de eindstand bepaalt op 75 – 48.
Grote vraag na de wedstrijd was natuurlijk : Wat is er gebeurt, ineens zien we de oude Peter (de Heus) terug, want dat was/is de comeback kid. Niks geen last van de rikketik, of wat dan ook. Andere wedstrijdvoorbereiding? Vrijdagavond aan de melk? Zijn vrouw Truida kwam met het antwoord, maar uit privacy overwegingen wordt dit niet prijs gegeven. Als team waren we er blij mee en boden Peter direct contractverlenging voor een jaar aan. Nu daddy nog, die al wel bij Urk 3 heeft bijgetekend …
Scores : Hendrik Brands 28 pts. Peter (comeback kid) de Heus 25 pts. Jacob van Urk 9 pts.