En is U 52 nog herbstmeister geworden?

Tijdens onze lange herfstvakantie (liefst 3 weekenden zonder wedstrijd) zit ik te overpeinzen of we onze WhatsApp leus U52 for champion nog wel waar gaan maken? Maar terwijl in de USA de NBA weer begonnen is, Curry revanche wil met de Warriors en LeBron zijn eerste triple double al weer heeft gemaakt, gaat het nog niet zo zoals het wezen moet met U 52. 4 gespeeld, 2 gewonnen, waarbij de beide uitwedstrijden verloren gingen. Dat is dus niet goed genoeg. We hebben ook een paar wedstrijd verre van compleet gespeeld, de opkomst kan beter! Over de eerste thuiswedstrijd tegen BAS was al verslag gedaan. Hier een overzicht van de andere 3 wedstrijden.

Wedstrijd 2. Uit tegen Be Quick 2 uit Zwolle op vrijdag 23 september.

Met een volle (benzine en andere liquide voorraden) Limousine gingen we opperdan naar Zwolle. Henk Visser zou zelf komen. In de Limo zaten Peter, Cees (vaste chauffeur), Auke, Jacob, Egbert en Daddy. Jan de Boer en Jan Wakker waren er niet en Albert Brouwer zit in de lappenmand. Daar we al om zeven uur moesten spelen was de voorbereiding niet optimaal.  Arie moest nog uit de fileerhal van Varia Vis geplukt worden, Jacob was net thuis van de kotter en diverse anderen rijden wat af in den lande. Een normaal mens moet toch werken tot 5 uur. Hoe wil je dan om 7 uur al in Zwolle kunnen zijn. Of zou er opzet in het spel zijn van Be Quick? Dat ploegje is uit trouwens altijd lastig voor ons en deze avond waren ze zelfs te lastig voor ons. Want we kwamen tekort tegen de veel kleinere spelers uit Zwolle. Ze speelden gewoon agressiever dan ons en pakten ondanks ons lengte overwicht teveel rebounds. Toch hielden we lang stand. De uitstekend leidende scheidsrechters floten beslist niet in ons nadeel en we kregen veel vrije worpen. Die er echter lang niet allemaal ingingen. Door een veel scorende Daddy bleven we nog lang aan de goede kant van de score. Op een gegeven ogenblik stonden we zelfs in het 4e kwart nog voor met 53 – 56. Wat er daarna gebeurde was U 52 onwaardig, we lieten Be Quick gewoon over ons heen lopen. Veel balverlies en via diverse breaks van Be Quick was het over en uit. Verloren  met 70 – 59. Was echt  niet nodig geweest, maar we stonden weer met beide benen op de grond. De tegenstanders moeten echter niet gaan denken dat de oude krijgers van U 52 makkelijker te overwinnen zijn, al zijn we weer een jaartje ouder. Echter er was deze wedstrijd hier en daar wel wat moeheid te zien. Wazzen we love? Laten we het er maar op houden dat het vrijdagavond was, dan zijn we nooit zo goed. Nadat buiten de sporthal onze Limo nog bewonderd werd door een aantal agenten, werd de nederlaag weggegeten en gedronken bij onze favoriete Chinees in Zwolle.

Wedstrijd 3. Thuis tegen Volic 1 op zaterdag 1 oktober. (van onze speciale gastverslaggever)

Tja, dan spreken je moats met aanhang af dat ze willen eten in de Boet op zaterdag en dan zegt Jacob gewoon af. “Ik moet basketballen”, zei hij, en dan weten zijn vrienden genoeg. Nog even fanatiek die 54 jarige visserman als vroeger, toen hij begon in de kadetten. (heet tegenwoordig U 16 geloof ik) Blijken er die avond gewoon diverse medespelers wel in de Boet te zitten eten … Voeg daarbij dat Henk en Auke met de vrouwen een weekendje weg waren. Cees en Egbert geblesseerd waren en Peter even een nodige break nam. Albert voorlopig niet balt en dus waren er nog 3 ballers over van U 52. Alleen Jan de Boer, Arie Radewalt en Jacob van Urk dus van de partij. Tja, dan mag je dus niet ballen. Gelukkig kon de neve van Jacob, Teun Mazereeuw meedoen en sommige schuldbewuste spelers regelden  andere spelers. Dat waren niet de minsten en de kleinsten. Met de invallers Bas de Heus , Lubbert Gnodde en Eric Roza veranderde U 52 in U 25. Voeg daarbij dat U 52 deze avond gecoacht werden door headcoach Peter en assistant Cees en zodoende had U 52 toch een representatief team op de been gebracht. 

Tegenstander deze avond was Volic 1, inderdaad de kampioen van vorig jaar. Zij hadden nagenoeg hetzelfde team als vorig jaar, dus kon U 52 aan de bak. De jonkies van U 52-25 waren tot op het bot gemotiveerd. Diverse dikke nederlagen bij hun eigen team wilden ze wegspelen en zeg nou zelf, waar kun je dat beter doen dan bij wat ervaren rotten. Ze zouden deze avond wat aan hun zelfvertrouwen doen, want ze speelden uitstekend. Dat de ouderen daar niet voor onder deden blijkt uit dit verslag.

Bassie begon gelijk met een drive en dus was het eerste gaatje geslagen. Die voorsprong van U 52 kwam daarna nooit meer in gevaar, want de beide coaches op de bank zagen bij tijd en wijle zeer goed spel. U 52-25 was in the mood for scoring en sommigen spelers leken wel in een flow te zitten.                 Een analyse :

Teun Mazereeuw strooide  met mooie passes, was sterk aan de bal. Teun kan zo de gelederen bij U 52 versterken. Zou zeker een versterking zijn. Dan de jonkies. Bassie is een copie van zijn vader als in zijn beste dagen. Sleurend, sterk in de rebound,  scorend, af en toe door zijn enthousiasme wat teveel loopfouten, maar een dikke performance van de Heus junior. Dan Lubbert Gnodde, een genot om mee te spelen, wat een reach. Pakte doubledouble aantal rebounds, legde er wat easy balletjes in, de tegenstander werd moedeloos van de lengte van hem, alleen de beloofde slamdunk bleef uit. Dat wordt nog wat met de twintowers van het eerste in de toekomst. Eric Roza speelde zeer nuttig, was lekker fanatiek, liep mooie breaks en ook nog wat schoten vielen goed. Goed dat hij er bij was.

Dan de drie overgebleven musketeers : Arie speelde als in zijn beste dagen. De hang time is back en wat pakte hij weer wat ouderwetse one handed rebounds. Mister defense is een titel die Arie zeker toekomt. Not in my bucket en de Volic spelers druipten vaak  geïntimideerd door Arie af. Dan Jan de Boer-Bakker en Jacob van Urk. Nu deze avond leek het wel een aflevering van daar komen de schutters. Oeps, wat een hoog schotpercentage schoten de beide gasten, waarbij de visserman ging voor 100 %. Volic keek er naar en werd er moedeloos van. De beide schutters gingen er deze avond voor en de Curry schoenen waren hot. Ed van Schaik, schutter van formaat,  zag het vanaf de tribune goedkeurend aan. Een applauswissel op zijn oude dag kreeg Jacob zowaar van zijn tevreden coaches. Zijn commentaar na de tijd : Ja, je worren ok niet love as je zo spuulen, waarvan akte.

Via de tussenstanden 20 – 11, 36 – 22 bij rust, 55 – 35, werd de eindstand bereikt bij 70 – 43. Gewoon klasse gespeeld, Volic werd gedeklasseerd en ze smaakten  dubbel best na de tijd. Zeker toen ook nog de house warming party van Egbert door sommigen werd bezocht. Ja, het jonkie van U 52 is eindelijk het ouderlijk huis uit.

Scores : Jacob 17 (5 op 5 drietjes), Jan 17, Bas 13, Lubbert 12 en Eric 9 punten.

Wedstrijd 4 : Uit tegen Snipers 1 uit Zeewolde op zaterdag 8 oktober.

Wederom hadden we maar een kleine bezetting. Peter had open dag en kon er dus niet bij zijn. Dat is wel begrijpelijk dan. Met slechts met 6 man gingen we naar de Snipers, waarbij Cees voornamelijk meeging als coach, omdat hij nog geblesseerd was, en dus alleen in nood zou spelen. Snel werd nog geprobeerd een geheim schotwapen mee te nemen, maar Ed had geen telefoon bij zich. Stel daar tegenover een fitte en gretige Snipers bank met 12 spelers, makkelijk zou het dus niet worden. De basis, die aan een zekere 40 minuten spelen begon, bestond uit Henk, Jan de Boer, Jan Wakker, Auke en Jacob. Nu, het werd een zeer rommelige wedstrijd, waarbij de 2 dames, die moesten fluiten ook een groot aandeel hadden. Nu geef ik het je te doen, 2 zeer mondige teams te moeten fluiten, maar zonder te fluiten in het begin van de wedstrijd, werd de wedstrijd op zijn beloop gelaten. Er werden  dus van beide kanten veel fouten gemaakt die niet bestraft werden. Het werd een fysieke wedstrijd, waarin dus veel mocht. Lang bleven de teams aan elkaar gewaagd. Jan Wakker balde als enige lange man voor twee en de rest deed niet onder voor hem . Tot ver in het derde kwart konden we de Snipers bijhouden. Dankzij een verre driepunter van  Jan de Boer stonden we zelfs nog even voor met 32 – 37. Daarna was de pijp leeg en moegestreden liepen de Snipers in het vierde kwart van ons weg. Toen de scheidsen  meenden wel te moeten gaan fluiten in het vierde kwart moest Cees ook nog even opdraven. We verloren met 52 – 43, maar hadden gestreden voor wat we waard waren. Maar toch verloren en toen ook de speatjes nog geschonken werden met Pepsi Cola waren we snel vertrokken uit Zeewolde. Toch hadden we met een voltallig team deze gasten wel gepakt, maar als telt niet in sport.

Scores : Jacob 14, Jan de Boer 12, Jan Wakker 10 en Henk 6 punten. 

Dus geen herbstmeister, maar een plaatsje in de middenmoot. Dat is niet goed genoeg voor U 52. Zaterdag 29 oktober mogen we weer aan de bak. Thuis tegen Arta 1 om half zes. Hopelijk weer met een voltallig team. Dan moeten we gewoon winnen. Peter heeft de afgelopen weken ook weer druk getraind en komt weer in vorm.  Komt dat zien.

 

Tijdens onze lange herfstvakantie (liefst 3 weekenden zonder wedstrijd) zit ik te overpeinzen of we
 
onze WhatsApp leus U52 for champion nog wel waar gaan maken? Maar terwijl in de USA de NBA
 
weer begonnen is, Curry revanche wil met de Warriors en LeBron zijn eerste triple double al weer
 
heeft gemaakt, gaat het nog niet zo zoals het wezen moet met U 52. 4 gespeeld, 2 gewonnen,
 
waarbij de beide uitwedstrijden verloren gingen. Dat is dus niet goed genoeg. We hebben ook een
 
paar wedstrijd verre van compleet gespeeld, de opkomst kan beter! Over de eerste thuiswedstrijd
 
tegen BAS was al verslag gedaan. Hier een overzicht van de andere 3 wedstrijden.
 
Wedstrijd 2. Uit tegen Be Quick 2 uit Zwolle op vrijdag 23 september.
 
Met een volle (benzine en andere liquide voorraden) Limousine gingen we opperdan naar Zwolle.
 
Henk Visser zou zelf komen. In de Limo zaten Peter, Cees (vaste chauffeur), Auke, Jacob, Egbert en
 
Daddy. Jan de Boer en Jan Wakker waren er niet en Albert Brouwer zit in de lappenmand. Daar we al
 
om zeven uur moesten spelen was de voorbereiding niet optimaal. Arie moest nog uit de fileerhal
 
van Varia Vis geplukt worden, Jacob was net thuis van de kotter en diverse anderen rijden wat af in
 
den lande. Een normaal mens moet toch werken tot 5 uur. Hoe wil je dan om 7 uur al in Zwolle
 
kunnen zijn. Of zou er opzet in het spel zijn van Be Quick? Dat ploegje is uit trouwens altijd lastig voor
 
ons en deze avond waren ze zelfs te lastig voor ons. Want we kwamen tekort tegen de veel kleinere
 
spelers uit Zwolle. Ze speelden gewoon agressiever dan ons en pakten ondanks ons lengte overwicht
 
teveel rebounds. Toch hielden we lang stand. De uitstekend leidende scheidsrechters floten beslist
 
niet in ons nadeel en we kregen veel vrije worpen. Die er echter lang niet allemaal ingingen. Door
 
een veel scorende Daddy bleven we nog lang aan de goede kant van de score. Op een gegeven
 
ogenblik stonden we zelfs in het 4 e kwart nog voor met 53 – 56. Wat er daarna gebeurde was U 52
 
onwaardig, we lieten Be Quick gewoon over ons heen lopen. Veel balverlies en via diverse breaks van
 
Be Quick was het over en uit. Verloren met 70 – 59. Was echt niet nodig geweest, maar we stonden
 
weer met beide benen op de grond. De tegenstanders moeten echter niet gaan denken dat de oude
 
krijgers van U 52 makkelijker te overwinnen zijn, al zijn we weer een jaartje ouder. Echter er was
 
deze wedstrijd hier en daar wel wat moeheid te zien. Wazzen we love? Laten we het er maar op
 
houden dat het vrijdagavond was, dan zijn we nooit zo goed. Nadat buiten de sporthal onze Limo nog
 
bewonderd werd door een aantal agenten, werd de nederlaag weggegeten en gedronken bij onze
 
favoriete Chinees in Zwolle.
 
Wedstrijd 3. Thuis tegen Volic 1 op zaterdag 1 oktober. (van onze speciale gastverslaggever)
 
Tja, dan spreken je moats met aanhang af dat ze willen eten in de Boet op zaterdag en dan zegt Jacob
 
gewoon af. “Ik moet basketballen”, zei hij, en dan weten zijn vrienden genoeg. Nog even fanatiek die
 
54 jarige visserman als vroeger, toen hij begon in de kadetten. (heet tegenwoordig U 16 geloof ik)
 
Blijken er die avond gewoon diverse medespelers wel in de Boet te zitten eten … Voeg daarbij dat
 
Henk en Auke met de vrouwen een weekendje weg waren. Cees en Egbert geblesseerd waren en
 
Peter even een nodige break nam. Albert voorlopig niet balt en dus waren er nog 3 ballers over van U
 
52. Alleen Jan de Boer, Arie Radewalt en Jacob van Urk dus van de partij. Tja, dan mag je dus niet
 
ballen. Gelukkig kon de neve van Jacob, Teun Mazereeuw meedoen en sommige schuldbewuste
 
spelers regelden andere spelers. Dat waren niet de minsten en de kleinsten. Met de invallers Bas de
 
Heus , Lubbert Gnodde en Eric Roza veranderde U 52 in U 25. Voeg daarbij dat U 52 deze avond
 
gecoacht werden door headcoach Peter en assistant Cees en zodoende had U 52 toch een
 
representatief team op de been gebracht.
 
Tegenstander deze avond was Volic 1, inderdaad de kampioen van vorig jaar. Zij hadden nagenoeg
 
hetzelfde team als vorig jaar, dus kon U 52 aan de bak. De jonkies van U 52-25 waren tot op het bot
 
gemotiveerd. Diverse dikke nederlagen bij hun eigen team wilden ze wegspelen en zeg nou zelf, waar
 
kun je dat beter doen dan bij wat ervaren rotten. Ze zouden deze avond wat aan hun zelfvertrouwen
 
doen, want ze speelden uitstekend. Dat de ouderen daar niet voor onder deden blijkt uit dit verslag.
 
Bassie begon gelijk met een drive en dus was het eerste gaatje geslagen. Die voorsprong van U 52
 
kwam daarna nooit meer in gevaar, want de beide coaches op de bank zagen bij tijd en wijle zeer
 
goed spel. U 52-25 was in the mood for scoring en sommigen spelers leken wel in een flow te zitten.
 
Een analyse :
 
Teun Mazereeuw strooide met mooie passes, was sterk aan de bal. Teun kan zo de gelederen bij U
 
52 versterken. Zou zeker een versterking zijn. Dan de jonkies. Bassie is een copie van zijn vader als in
 
zijn beste dagen. Sleurend, sterk in de rebound, scorend, af en toe door zijn enthousiasme wat
 
teveel loopfouten, maar een dikke performance van de Heus junior. Dan Lubbert Gnodde, een genot
 
om mee te spelen, wat een reach. Pakte doubledouble aantal rebounds, legde er wat easy balletjes
 
in, de tegenstander werd moedeloos van de lengte van hem, alleen de beloofde slamdunk bleef uit.
 
Dat wordt nog wat met de twintowers van het eerste in de toekomst. Eric Roza speelde zeer nuttig,
 
was lekker fanatiek, liep mooie breaks en ook nog wat schoten vielen goed. Goed dat hij er bij was.
 
Dan de drie overgebleven musketeers : Arie speelde als in zijn beste dagen. De hang time is back en
 
wat pakte hij weer wat ouderwetse one handed rebounds. Mister defense is een titel die Arie zeker
 
toekomt. Not in my bucket en de Volic spelers druipten vaak geïntimideerd door Arie af. Dan Jan de
 
Boer-Bakker en Jacob van Urk. Nu deze avond leek het wel een aflevering van daar komen de
 
schutters. Oeps, wat een hoog schotpercentage schoten de beide gasten, waarbij de visserman ging
 
voor 100 %. Volic keek er naar en werd er moedeloos van. De beide schutters gingen er deze avond
 
voor en de Curry schoenen waren hot. Ed van Schaik, schutter van formaat, zag het vanaf de tribune
 
goedkeurend aan. Een applauswissel op zijn oude dag kreeg Jacob zowaar van zijn tevreden coaches.
 
Zijn commentaar na de tijd : Ja, je worren ok niet love as je zo spuulen, waarvan akte.
 
Via de tussenstanden 20 – 11, 36 – 22 bij rust, 55 – 35, werd de eindstand bereikt bij 70 – 43.
 
Gewoon klasse gespeeld, Volic werd gedeklasseerd en ze smaakten dubbel best na de tijd. Zeker
 
toen ook nog de house warming party van Egbert door sommigen werd bezocht. Ja, het jonkie van U
 
52 is eindelijk het ouderlijk huis uit.
 
Scores : Jacob 17 (5 op 5 drietjes), Jan 17, Bas 13, Lubbert 12 en Eric 9 punten.
 
Wedstrijd 4 : Uit tegen Snipers 1 uit Zeewolde op zaterdag 8 oktober.
 
Wederom hadden we maar een kleine bezetting. Peter had open dag en kon er dus niet bij zijn. Dat is
 
wel begrijpelijk dan. Met slechts met 6 man gingen we naar de Snipers, waarbij Cees voornamelijk
 
meeging als coach, omdat hij nog geblesseerd was, en dus alleen in nood zou spelen. Snel werd nog
 
geprobeerd een geheim schotwapen mee te nemen, maar Ed had geen telefoon bij zich. Stel daar
 
tegenover een fitte en gretige Snipers bank met 12 spelers, makkelijk zou het dus niet worden. De
 
basis, die aan een zekere 40 minuten spelen begon, bestond uit Henk, Jan de Boer, Jan Wakker, Auke
 
en Jacob. Nu, het werd een zeer rommelige wedstrijd, waarbij de 2 dames, die moesten fluiten ook
 
een groot aandeel hadden. Nu geef ik het je te doen, 2 zeer mondige teams te moeten fluiten, maar
 
zonder te fluiten in het begin van de wedstrijd, werd de wedstrijd op zijn beloop gelaten. Er werden
 
dus van beide kanten veel fouten gemaakt die niet bestraft werden. Het werd een fysieke wedstrijd,
 
waarin dus veel mocht. Lang bleven de teams aan elkaar gewaagd. Jan Wakker balde als enige lange
 
man voor twee en de rest deed niet onder voor hem . Tot ver in het derde kwart konden we de
 
Snipers bijhouden. Dankzij een verre driepunter van Jan de Boer stonden we zelfs nog even voor met
 
32 – 37. Daarna was de pijp leeg en moegestreden liepen de Snipers in het vierde kwart van ons weg.
 
Toen de scheidsen meenden wel te moeten gaan fluiten in het vierde kwart moest Cees ook nog
 
even opdraven. We verloren met 52 – 43, maar hadden gestreden voor wat we waard waren. Maar
 
toch verloren en toen ook de speatjes nog geschonken werden met Pepsi Cola waren we snel
 
vertrokken uit Zeewolde. Toch hadden we met een voltallig team deze gasten wel gepakt, maar als
 
telt niet in sport.
 
Scores : Jacob 14, Jan de Boer 12, Jan Wakker 10 en Henk 6 punten.
 
Dus geen herbstmeister, maar een plaatsje in de middenmoot. Dat is niet goed genoeg voor U 52.
 
Zaterdag 29 oktober mogen we weer aan de bak. Thuis tegen Arta 1 om half zes. Hopelijk weer met
 
een voltallig team. Dan moeten we gewoon winnen. Peter heeft de afgelopen weken ook weer druk
 
getraind en komt weer in vorm. Komt dat zien.Tijdens onze lange herfstvakantie (liefst 3 weekenden zonder wedstrijd) zit ik te overpeinzen of we
 
onze WhatsApp leus U52 for champion nog wel waar gaan maken? Maar terwijl in de USA de NBA
 
weer begonnen is, Curry revanche wil met de Warriors en LeBron zijn eerste triple double al weer
 
heeft gemaakt, gaat het nog niet zo zoals het wezen moet met U 52. 4 gespeeld, 2 gewonnen,
 
waarbij de beide uitwedstrijden verloren gingen. Dat is dus niet goed genoeg. We hebben ook een
 
paar wedstrijd verre van compleet gespeeld, de opkomst kan beter! Over de eerste thuiswedstrijd
 
tegen BAS was al verslag gedaan. Hier een overzicht van de andere 3 wedstrijden.
 
Wedstrijd 2. Uit tegen Be Quick 2 uit Zwolle op vrijdag 23 september.
 
Met een volle (benzine en andere liquide voorraden) Limousine gingen we opperdan naar Zwolle.
 
Henk Visser zou zelf komen. In de Limo zaten Peter, Cees (vaste chauffeur), Auke, Jacob, Egbert en
 
Daddy. Jan de Boer en Jan Wakker waren er niet en Albert Brouwer zit in de lappenmand. Daar we al
 
om zeven uur moesten spelen was de voorbereiding niet optimaal. Arie moest nog uit de fileerhal
 
van Varia Vis geplukt worden, Jacob was net thuis van de kotter en diverse anderen rijden wat af in
 
den lande. Een normaal mens moet toch werken tot 5 uur. Hoe wil je dan om 7 uur al in Zwolle
 
kunnen zijn. Of zou er opzet in het spel zijn van Be Quick? Dat ploegje is uit trouwens altijd lastig voor
 
ons en deze avond waren ze zelfs te lastig voor ons. Want we kwamen tekort tegen de veel kleinere
 
spelers uit Zwolle. Ze speelden gewoon agressiever dan ons en pakten ondanks ons lengte overwicht
 
teveel rebounds. Toch hielden we lang stand. De uitstekend leidende scheidsrechters floten beslist
 
niet in ons nadeel en we kregen veel vrije worpen. Die er echter lang niet allemaal ingingen. Door
 
een veel scorende Daddy bleven we nog lang aan de goede kant van de score. Op een gegeven
 
ogenblik stonden we zelfs in het 4 e kwart nog voor met 53 – 56. Wat er daarna gebeurde was U 52
 
onwaardig, we lieten Be Quick gewoon over ons heen lopen. Veel balverlies en via diverse breaks van
 
Be Quick was het over en uit. Verloren met 70 – 59. Was echt niet nodig geweest, maar we stonden
 
weer met beide benen op de grond. De tegenstanders moeten echter niet gaan denken dat de oude
 
krijgers van U 52 makkelijker te overwinnen zijn, al zijn we weer een jaartje ouder. Echter er was
 
deze wedstrijd hier en daar wel wat moeheid te zien. Wazzen we love? Laten we het er maar op
 
houden dat het vrijdagavond was, dan zijn we nooit zo goed. Nadat buiten de sporthal onze Limo nog
 
bewonderd werd door een aantal agenten, werd de nederlaag weggegeten en gedronken bij onze
 
favoriete Chinees in Zwolle.
 
Wedstrijd 3. Thuis tegen Volic 1 op zaterdag 1 oktober. (van onze speciale gastverslaggever)
 
Tja, dan spreken je moats met aanhang af dat ze willen eten in de Boet op zaterdag en dan zegt Jacob
 
gewoon af. “Ik moet basketballen”, zei hij, en dan weten zijn vrienden genoeg. Nog even fanatiek die
 
54 jarige visserman als vroeger, toen hij begon in de kadetten. (heet tegenwoordig U 16 geloof ik)
 
Blijken er die avond gewoon diverse medespelers wel in de Boet te zitten eten … Voeg daarbij dat
 
Henk en Auke met de vrouwen een weekendje weg waren. Cees en Egbert geblesseerd waren en
 
Peter even een nodige break nam. Albert voorlopig niet balt en dus waren er nog 3 ballers over van U
 
52. Alleen Jan de Boer, Arie Radewalt en Jacob van Urk dus van de partij. Tja, dan mag je dus niet
 
ballen. Gelukkig kon de neve van Jacob, Teun Mazereeuw meedoen en sommige schuldbewuste
 
spelers regelden andere spelers. Dat waren niet de minsten en de kleinsten. Met de invallers Bas de
 
Heus , Lubbert Gnodde en Eric Roza veranderde U 52 in U 25. Voeg daarbij dat U 52 deze avond
 
gecoacht werden door headcoach Peter en assistant Cees en zodoende had U 52 toch een
 
representatief team op de been gebracht.
 
Tegenstander deze avond was Volic 1, inderdaad de kampioen van vorig jaar. Zij hadden nagenoeg
 
hetzelfde team als vorig jaar, dus kon U 52 aan de bak. De jonkies van U 52-25 waren tot op het bot
 
gemotiveerd. Diverse dikke nederlagen bij hun eigen team wilden ze wegspelen en zeg nou zelf, waar
 
kun je dat beter doen dan bij wat ervaren rotten. Ze zouden deze avond wat aan hun zelfvertrouwen
 
doen, want ze speelden uitstekend. Dat de ouderen daar niet voor onder deden blijkt uit dit verslag.
 
Bassie begon gelijk met een drive en dus was het eerste gaatje geslagen. Die voorsprong van U 52
 
kwam daarna nooit meer in gevaar, want de beide coaches op de bank zagen bij tijd en wijle zeer
 
goed spel. U 52-25 was in the mood for scoring en sommigen spelers leken wel in een flow te zitten.
 
Een analyse :
 
Teun Mazereeuw strooide met mooie passes, was sterk aan de bal. Teun kan zo de gelederen bij U
 
52 versterken. Zou zeker een versterking zijn. Dan de jonkies. Bassie is een copie van zijn vader als in
 
zijn beste dagen. Sleurend, sterk in de rebound, scorend, af en toe door zijn enthousiasme wat
 
teveel loopfouten, maar een dikke performance van de Heus junior. Dan Lubbert Gnodde, een genot
 
om mee te spelen, wat een reach. Pakte doubledouble aantal rebounds, legde er wat easy balletjes
 
in, de tegenstander werd moedeloos van de lengte van hem, alleen de beloofde slamdunk bleef uit.
 
Dat wordt nog wat met de twintowers van het eerste in de toekomst. Eric Roza speelde zeer nuttig,
 
was lekker fanatiek, liep mooie breaks en ook nog wat schoten vielen goed. Goed dat hij er bij was.
 
Dan de drie overgebleven musketeers : Arie speelde als in zijn beste dagen. De hang time is back en
 
wat pakte hij weer wat ouderwetse one handed rebounds. Mister defense is een titel die Arie zeker
 
toekomt. Not in my bucket en de Volic spelers druipten vaak geïntimideerd door Arie af. Dan Jan de
 
Boer-Bakker en Jacob van Urk. Nu deze avond leek het wel een aflevering van daar komen de
 
schutters. Oeps, wat een hoog schotpercentage schoten de beide gasten, waarbij de visserman ging
 
voor 100 %. Volic keek er naar en werd er moedeloos van. De beide schutters gingen er deze avond
 
voor en de Curry schoenen waren hot. Ed van Schaik, schutter van formaat, zag het vanaf de tribune
 
goedkeurend aan. Een applauswissel op zijn oude dag kreeg Jacob zowaar van zijn tevreden coaches.
 
Zijn commentaar na de tijd : Ja, je worren ok niet love as je zo spuulen, waarvan akte.
 
Via de tussenstanden 20 – 11, 36 – 22 bij rust, 55 – 35, werd de eindstand bereikt bij 70 – 43.
 
Gewoon klasse gespeeld, Volic werd gedeklasseerd en ze smaakten dubbel best na de tijd. Zeker
 
toen ook nog de house warming party van Egbert door sommigen werd bezocht. Ja, het jonkie van U
 
52 is eindelijk het ouderlijk huis uit.
 
Scores : Jacob 17 (5 op 5 drietjes), Jan 17, Bas 13, Lubbert 12 en Eric 9 punten.
 
Wedstrijd 4 : Uit tegen Snipers 1 uit Zeewolde op zaterdag 8 oktober.
 
Wederom hadden we maar een kleine bezetting. Peter had open dag en kon er dus niet bij zijn. Dat is
 
wel begrijpelijk dan. Met slechts met 6 man gingen we naar de Snipers, waarbij Cees voornamelijk
 
meeging als coach, omdat hij nog geblesseerd was, en dus alleen in nood zou spelen. Snel werd nog
 
geprobeerd een geheim schotwapen mee te nemen, maar Ed had geen telefoon bij zich. Stel daar
 
tegenover een fitte en gretige Snipers bank met 12 spelers, makkelijk zou het dus niet worden. De
 
basis, die aan een zekere 40 minuten spelen begon, bestond uit Henk, Jan de Boer, Jan Wakker, Auke
 
en Jacob. Nu, het werd een zeer rommelige wedstrijd, waarbij de 2 dames, die moesten fluiten ook
 
een groot aandeel hadden. Nu geef ik het je te doen, 2 zeer mondige teams te moeten fluiten, maar
 
zonder te fluiten in het begin van de wedstrijd, werd de wedstrijd op zijn beloop gelaten. Er werden
 
dus van beide kanten veel fouten gemaakt die niet bestraft werden. Het werd een fysieke wedstrijd,
 
waarin dus veel mocht. Lang bleven de teams aan elkaar gewaagd. Jan Wakker balde als enige lange
 
man voor twee en de rest deed niet onder voor hem . Tot ver in het derde kwart konden we de
 
Snipers bijhouden. Dankzij een verre driepunter van Jan de Boer stonden we zelfs nog even voor met
 
32 – 37. Daarna was de pijp leeg en moegestreden liepen de Snipers in het vierde kwart van ons weg.
 
Toen de scheidsen meenden wel te moeten gaan fluiten in het vierde kwart moest Cees ook nog
 
even opdraven. We verloren met 52 – 43, maar hadden gestreden voor wat we waard waren. Maar
 
toch verloren en toen ook de speatjes nog geschonken werden met Pepsi Cola waren we snel
 
vertrokken uit Zeewolde. Toch hadden we met een voltallig team deze gasten wel gepakt, maar als
 
telt niet in sport.
 
Scores : Jacob 14, Jan de Boer 12, Jan Wakker 10 en Henk 6 punten.
 
Dus geen herbstmeister, maar een plaatsje in de middenmoot. Dat is niet goed genoeg voor U 52.
 
Zaterdag 29 oktober mogen we weer aan de bak. Thuis tegen Arta 1 om half zes. Hopelijk weer met
 
een voltallig team. Dan moeten we gewoon winnen. Peter heeft de afgelopen weken ook weer druk
 
getraind en komt weer in vorm. Komt dat zien.