Eindelijk de eerste uit-overwinning.

Want, wil je meedoen voor de bovenste plaatsen op de ranglijst en zeker als je mee wil doen om het kampioenschap dan zal je ook weer eens buiten de bult moeten winnen.
Wat ging er aan die eerste uit-overwinning vooraf :
De eerste 4 wedstrijden zijn al beschreven in vorige verslagen. In het kort nog even :
Thuis tegen BAS 1 gewonnen.
Uit tegen Be Quick 2 verloren.
Thuis tegen Volic 1 gewonnen.
Uit tegen Snipers 1 verloren.

Op zaterdag 29 oktober speelden we thuis tegen ARTA 1 uit Steenwijk. Eindelijk een volle bank, want behalve Auke en helaas ook weer Albert Brouwer die waarschijnlijk niet meer aan spelen toe komt was iedereen present. ARTA 1 bleek een makkie, alhoewel we maar traag op stoom kwamen. Na het eerste kwart stond het nog maar 8 – 2. Maar toen waren we ook los. ARTA stelde niet veel voor en via de ruststand 30 – 10 werd freewheelend de eindstand van 73-32 bereikt. Vooral Jan de Boer maakte vele breaks af, en schoot natuurlijk ook weer wat driepunters raak. Dikke overwinning dus en thuis nog steeds ongeslagen.
Scores : Jan de Boer : 25 pts, Hendrik 12 pts en Henk Visser 11 pts.

Op 4 november volgde een uitwedstrijd tegen ZAC 2. Zouden we eindelijk Uit winnen? De verwachtingen waren groot. Want het teammanagement had een nieuwe speler gekocht. In verband met ouderdomsproblemen, vele etentjes en het op stapel staande skiseizoen zijn er soms veel spelers niet. Omdat 40 minuten spelen voor sommigen iets teveel wordt, hebben we voor de breedte een oud gediende opgetrommeld. Hoewel al diverse keren geretired, en hangen zijn shirtjes overal, tot in de Schelp aan toe, voor U 52 maakte Ed van Schaik graag een uitzondering. Want wie wil zijn loopbaan nu niet afsluiten bij dit roemruchtige team? Peter en Arie waren dit weekend al in de sneeuw van Sölden, Daddy had een feestje in Zwolle, Auke had nog wat lichamelijke klachtjes en zodoende ging naast Ed ook neve Teun Mazereeuw deze wedstrijd mee. We waren zodoende deze wedstrijd toch nog met zijn achten, want de visserman werd ouderwets ongeschoren, ongewassen opgepikt vanaf een parkeerplaats. ZAC 2 bleek een ploeg van snelle, goed spelende basketballers. Veel spelers die het vorig seizoen nog in het oude ZAC 1 balden en dus gewend in hogere competities te spelen. Dat zou lastig worden. Het begin was echter voor ons. Met 4 – 5 namen we brutaal een voorsprong dankzij 2 zekere hobbyschoten van Henk Visser. Zijkant bucket, bij de hobbies 100 % en nu gelukkig ook. Echter daarna was de koek bij U 52 op. Na het eerste kwart stonden we met 15 – 5 achter en we werden aan alle kanten voorbij gelopen. En Ed is inderdaad breed geworden, verwachte natuurlijk niets meer te gaan doen in basketballand en had de hele zomer met zijn Jaffen schoonfamilie uitgebuikt op een Friese camping. Toch leidde hij de inhaalrace in, want in de tweede minuut van het tweede kwart schoot hij zijn eerste drietje in dienst van U 52. Cees Hakvoort en Jan Wakker waren ondertussen heer en meester in de lucht en pakten vele rebounds. Langzaam kwamen we terug en bij rust was de achterstand teruggebracht naar 26 – 19. Toen de spelers van ZAC 2 na de rust een sprintende Ed een break zagen lopen waren ze de kluts kwijt. Wij zagen die sprint trouwens ook met ongeloof aan … De tegenstander schoot daarna allerbelabberdst. Jan de Boer frommelde er ondertussen wat scores in en een driepunter in de buzzer vanaf de Noordzee bracht de stand aan het eind van het derde kwart naar 34 – 30. Dat moest te doen zijn. En inderdaad ZAC 2 bakte er niks meer van. Zetten de aanvallen wel netjes op, maar de afronden konden ze niet meer. Via scores van Jan de Boer, Ed en Egbert namen we een voorsprong. Er werd sterk verdedigd en toen Cees een aanvalsrebound pakte na een gemiste vrije worp was het met een paar minuten spelen en balbezit 36 – 41 voor ons. Kat in bakkie? Normaal gesproken wel, maar dit keer dus niet. In plaats van rustig de bal rond te passen namen we toch (te) gehaaste schoten, gingen we toch naar het bord …, en misten. En ZAC 2? Die namen dit cadeau in ontvangst en schoten eindelijk weer raak. Weer uit verloren, weer met een paar puntjes. Eindstand 43 – 41. Was absoluut niet nodig geweest.
Scores : Jan de Boer 16 pts, Ed 9 pts.

Zaterdag 12 november volgde de volgende thuisoverwinning, ditmaal tegen Red Giants 2. Met iets meer publiek dan gewoonlijk, want sommige wilden het toch niet missen. Ed terug in de Vlechttuinen. Probleem was nog even een passend shirt te vinden, want de meeste XXL shirtjes zijn bij U 52 al vergeven. Gelukkig voor Ed was Auke nog niet geheel hersteld en dat shirtje paste. Weer een flinke bank dit keer voor ons doen, want we waren met ons negenen. Weer kwamen we maar langzaam op stoom, want na 5 minuten was de stand 0 – 5. Toch kwamen ook de Rode Reuzen er niet aan te pas tegen een soms ontketend U 52. Via 16-9 na het eerste kwart en 32 – 20 bij de rust werd makkelijk de eindstand van 69 – 40 bereikt. Aanvallend konden de gasten uit Meppel geen potje breken, onze zone stond als een huis. Met zoveel spelers spelend heeft dan wel weer het voordeel dat er zelfs voor onze doen veel breaks werden gelopen. Daddy, heerlijk passend en onze snelle cherry pickers maakten ze af. Henk Visser pakte zijn schotjes mee en Jan Wakker scoorde inside een paar keer mooi. En Ed, Hoe ging het daarmee? Dit keer geen break, maar oefenend op zijn schot zat de opgaande lijn er in, al zag ik soms nieuwe supporter Bart van Schaik hoofdschuddend zitten naast het veld.
Scores : Hendrik 18 pts, Ed 14 pts en Henk 12 pts.
Na de wedstrijd geen biertje voor Daddy, want na 20 jaar (eindelijk) weer in het eerste. Twintig jaar aan het voetballen geweest op groene knollenvelden ergens achter Drachten. Nou daar gingen we met een speatjen of biertje in de hand even voor zitten. Het was zeker niet onverdienstelijk wat onze Daddy liet zien en na de rust gooide hij er nog 3 drietjes ook in.

Vrijdag 18 november, weer naar Zwolle, nu gelukkig wat later dan om 7 uur spelen. Na 2 UIT nederlagen in Zwolle moesten we nu toch wel eindelijk winnen. Henk Visser, Auke, Arie en Cees waren niet van de partij. Wie waren de tegenstanders? ZAC 3 en gelukkig zagen we onze basketbalvriend, Tony the King al op het veld staan. Nu heeft die nog nooit van ons gewonnen, heeft daar een lichtelijk trauma van overgehouden na al die jaren van verliespartijen. Maar dat gaf ons dus juist moed. In no time stonden we dan ook met 4 – 12 voor. Jan de Boer scoorde weer zijn puntjes, Ed was het eerste kwart wat aan het inschieten, om in het tweede kwart raak te schieten. En Daddy …, die speelde als zijn idool James LB. Een andere openbaring was onze captain. Sinds kort ergens mee gestopt en direct zichtbaar. Top vriend. Straks weer longen als een paard. Jan Wakker pakte bij absentie van Cees maar de meeste rebounds. Egbert zat lekker aan het buffelen, oefende wat op zijn vrije worpen en de visserman keek het allemaal glimlachend aan. Want de stand was 21 – 36 bij rust en dus zou de eerste winst in een uitwedstrijd wel een feit zijn. Zeker met Hendrik in vorm. Reboundend, scorend, passend, lekker bezig. De scheidsrechter vergat soms van verwondering om af en toe te fluiten. Had die speler soms ooit in het roemruchte Orca’s 1 gespeeld? Nou, niet echt, maar hij kon ook wel een beetje voetballen …, gaf ik maar als antwoord. Via 38 – 61 na het derde kwart werd de eindstand 55 – 76. Eindelijk de winnende uitstand modus gevonden. Nu nog vasthouden! Als beloning kregen we later die avond tarbotrolletjes met kreeftjes in ons clubhuis van onze verzorgster. Mmmmmm.
Scores : Hendrik : 28 pnt, Ed en Jan de Boer beide 15 pnt.