Orca’s U52 goes Kattuk

 Zaterdag 1 juli was het dan weer zover. Ons jaarlijkse uitje naar Katwijk aan Zee, of zoals de Katwijkers zelfs zeggen : Kattuk. Vorig jaar was de eerste keer. Ons aller Hendrik had kennissen in Katwijk wonen en laat nu één van die jongens (Erik) ook ballen in een recreatiebasketbalteam. Nu dat ballen van het recreatieteam hebben we geweten, want uit alle promotiedivisiesclubs uit de omstreken van Kattuk waren ballers opgetrommeld, zo leek het tenminste. Immers ballen tegen Orca’s, dat was een uitgelezen kans om ook eens tegen die sterke ballers uit Urk te ballen. Nou, het resultaat weten we, de ballen vlogen ons om de oren, en schroeiden de netjes en dik verloren we. Alhoewel het na de wedstrijden lang gezellig (en onrustig) bleef in Kattuk.

Dat moest dit jaar anders, dat zijn we uiteraard aan onze stand verplicht. Inmiddels is er ‘bemoedigende’ strijdkreet bijgekomen tijdens dit seizoen, want : “We hebben Ed” klinkt tegenwoordig vaak. Uiteraard is onze Ed ook ex promotiedivisie kaliber, en met Jaffen bloed. En dat is goed bloed, want de kids Bart en Hennie spelen inmiddels in het Nederlands team en daar zijn we met heel U52 best trots op.

Zelfs werd er getraind deze week, door liefst 5 man van U52, voorafgaand aan deze wedstrijd. Maar we hadden zo ook onze afvallers. Egbert raakte tijdens deze training weer geblesseerd en ging dus niet mee. En Jan de Boer gooit inmiddels met zoveel gemak drietjes bij het darten dat hij gaat voor het Urker kampioenschap bij de rake gooier. Het zij hem gegund, maar weer geen ds. Stam voor Jan dit keer in Kattuk. De rest van het team was er uiteraard wel bij, al zijn sommigen al in ‘zomer’vorm. Dat betekent dat men sinds de laatste wedstrijd (april) niks meer gedaan heeft en er al wat kilo’s zijn aangekomen. Dit geldt uiteraard niet voor onze fitste crossfitter Hendrik. Hij traint wat af. Ook probeert een enkeling met man en macht van het roken af te komen om weer 40 minuten te kunnen ballen tijdens een wedstrijd. Het hele team hoopt dat het lukt, want zijn 30 punten zijn hard nodig tegen Dronten.

Vrijdag gingen er al een paar kwartier maken. De rest zou zaterdag komen, en 4 spelers zijn zo gek op hotel Noordzee in Katwijk, dat ze met aanhang er een nachtje aan vast plakken. Veel proviand en drinkwaren werden meegenomen, want zouden ze in Kattuk wel Sonnema berenburg kennen? Ook zalmen en uiteraard de beroemde kreeftjes van de UK 158 gingen mee. Verder scheen er voldoende bier meegenomen te zijn, want sommige U52 spelers hebben altijd dorst.

Dit keer een andere sporthal dan vorig jaar, en wel sporthal Cleijn Duin, de thuishaven van Grasshoppers. Alles was super geregeld. Erik, de kennis van Hendrik, en consorten ontvingen ons met open armen, en Jacob had zeker een handeltje met de Kattukkers, want hij verkocht zijn vangst langoustines.

Ook dit keer 3 teams, want het hobby-promotieteam van Kattuk bestaat uit zoveel spelers, die uiteraard de match met U52 niet willen missen, dat zij uit 2 teams bestaan. Ook kregen wij zelfs nog een gastspeler cadeau van de Kattukkers. Beetje overmoedig van onze gastheren, die waarschijnlijk gedacht hebben na vorig jaar dat die Urkers wel wat versterking konden gebruiken. Wisten zij veel dat wij Ed hebben. Een lange gozer, die we onderlaatst in Meppel nog tegen Rikus zagen ballen (in de promotiedivisie), dus die konden we goed gebruiken op de bank. Trouwens zijn naam was Jèkub, dus dat zit dan wel weer goed.

Gemotiveerd tot op het bot begonnen we tegen Grasshoppers hobby’s 1. En waar we vorig jaar binnen enkele minuten alle hoeken van het veld zagen, gaven we nu gewoon goed partij. Het werd een leuke pot zomeravondbasketbal. Met U52 dit keer als beste team. Lekker rustig en bekeken dribbelde Henk de bal op. Gaf Peter alles wat hij had. (en dat is veel), schoot Ed zijn schotjes raak en gaven onze centers Cees en Jan aan dat de Katwijkse Jacob derde center zou zijn. Fitte Hendrik was overal te vinden, scoorde via zijn drives, maar moest eerst nog wel wat inschieten. Hij had trouwens heel wat supporters meegebracht. Arie, Auke en Jacob waren uiteraard onmisbaar. Trouwens onze derde (gast)center deed goed mee en kon met enige moeite ons niveau aan. (grapje Jèkub) Volgens mij was de eerste dunk in de historie van U52 van hem. Grasshoppers hobby’s 1 werd dan ook duidelijk geklopt en met bijna dubbele cijfers naar huis gestuurd.

Hierna mochten de Kattukkers onderling uitmaken wie de beste recreatieballers van Kattuk waren. Ondertussen smeerden sommige ballers van U52 zich in met een rood zalfje, want nog een wedstrijd binnen 2 uur, konden onze oude spieren dat wel aan? Uiteraard had Daddy daar geen last van.

Maar nog een wedstrijd aankunnen? Nou, zeker konden de ‘oudere’ ballers van U52 nog een wedstrijd ballen. Want ook Grashoppers hobby’s 2 werd aan de zegekar gebonden. Ook zij kwamen er niet aan te pas. De schutters liepen toch echt bij de Urkers, want Ed en Hendrik schoten met scherp, terwijl Henk ook een mooi drietje liet noteren. Cees liep ondertussen te ballen of hij weer 16 was in plaats van 56. Of hadden de woorden van Urker Jacob Cees op scherp gezet? Ondertussen deed Kattukker Jèkub ook goed zijn best en was veruit de beste van de Katwijkers op het veld. Leuke vent trouwens, die best bij ons team zou passen, al schoot hij teveel volgends Ed. Peter liep ondertussen de longen uit zijn lijf en Jan, Auke en Jacob deden niet voor onze captain onder. Arie keek deze wedstrijd bewonderenswaardig toe vanaf de bank. Ook deze wedstrijd werd dus dik gewonnen.

Na de tijd was het toeven bij de sporthal en Erik had met de andere gastheren een top barbecue georganiseerd. De Kattukkers houden ook wel van een goed stukje vlees. Kreeftjes vanaf de bakplaat hadden net de tijd om gaar te worden, want na de cursus “hoe maak ik langoustines schoon van vorig jaar”, hadden de Kattukkers, maar uiteraard ook de Urkers, de smaak te pakken. Ook de meegebrachte warm gerookte zalmen lieten zich niet pesten. Met een biertje, een speatjen, (wel met Coca Cola) en zelfs een Dalwhinnie whisky genoten de heren en dames van al deze lekkernijen.

Er waren leuke gesprekken tussen de spelers van de beide vissersdorpen en ook had U52 er (eindelijk) weer een vrouwelijke supporter bij, dit keer uit Kattuk, want luidkeels riep zei dat de Urkers het beste waren. Waarvan akte.

Moe, maar voldaan werd door sommigen de terugreis naar Urk aanvaard, terwijl anderen laat hun hotel opzochten. Volgens mij om te gaan slapen, want na een derde helft ook nog een vierde kwart? Ikzelf heb van het nachtleven van Kattuk tenminste niets meegekregen.

Uiteraard tot volgend jaar. Kattuk bevalt ons goed. En nog bedankt voor de mooie bloemen Erik.