MU18 Bad Boys of Sissy Boys?

Toen ik een jaar of vijftien was ging ik wel eens met Bram Brouwer en zijn vader Piet Brouwer (nog bedankt Piet) mee naar de Haarlemse Basketball week. Dat waren altijd prachtige evenementen waar je met een beetje geluk enkele toekomstige NBA toppers kon aanschouwen. Ik herinner me een editie die net na de val van de Berlijnse muur plaats vond waar, als ik me het goed herinner,  Russische en Joegoslavische teams aan mee deden. Ik zag daar latere NBA goden als Sabonis, Kukoc, Divac en mijn persoonlijke favoriet, de Rus Marciulionis, die later een prachtige carrière bij de Golden State Warriors kreeg. Enkele jaren later kwam ik trouwens nog eens het hele Kroatische basketbal team op de wallen tegen, met Kukoc en Dino Radja, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Op een van die edities van de Haarlems Basketbal week kocht ik een poster van de "Bad Boys". Het meest gevreesde team van en de toenmalige kampioen van de NBA, de Detroit Pistons. Dat team stond onder leiding van Isiah Thomas, een frivole dribbel en assist koning die ook keihard kon zijn. Aan zijn zijde de geweldige Joe Dumars, aanvallend en verdedigend zeer sterk. Aangevuld met de meest gehate NBA speler aller tijden, Bill Laimbeer. Een blanke miljonairszoon die het met iedereen aan de stok had maar wel beregoed kon verdedigen, rebounden en driepunters kon schieten. En dan had je natuurlijk nog de uber bad boy Dennis Rodman. Een gestoorde gek maar ook een geweldige verdediger en rebounder die samen met John Salley de bucket schoon veegde. De pistons waren echt een groep die voor elkaar door het vuur gingen. Ze waren bij lange na, qua talent, niet het beste team in de NBA maar door hun keiharde speelstijl, top verdediging en hun team spirit werden ze toch twee keer NBA kampioen.

Wijsheid in pacht

Als man van middelbare leeftijd betrap ik mezelf er de laatste tijd vaak op dat ik denk: "Onze generatie was toch beter." Slimmer, harder, gemotiveerder etc. Dat is waarschijnlijk een misverstand want iedere generatie denkt dat. Onze ouders vinden ons waarschijnlijk ook watjes maar je ontkomt er als man blijkbaar niet aan om dat te denken.

Ik train, samen met Pieter van Veen, MU18 en het omgaan met jeugd heeft zijn leuke en minder leuke kanten. Als je tussen de 14 en 18 jaar zit dan denk je dat je de wijsheid in pacht hebt en dat je ouders een paar dombo's zijn die niets maar dan ook niets van de wereld begrijpen. Sommigen denken zelfs dat hun ouders niet weten wat seks is...  Het is leuk om te zien dat je sommige jongens wat kan leren en dat ze dingen oppikken en het is vaak mega frustrerend om te zien dat sommigen ook helemaal niets oppikken en ook niet van plan zijn om dat ooit te doen. Maar goed. Ik heb er nog steeds plezier in maar het nadeel van 1 MU18 team is dat je met Jan en alleman moet samenwerken om er toch nog iets van te maken. In een ideale situatie zou je de minder gemotiveerde jongens naar een tweede team kunnen sturen maar het is niet anders.

Ik moet nu nog wel eens beschaamd denken aan de trainers die ik wellicht wel eens tot wanhoop heb gebracht met mijn eigenwijze, irritante gedoe toen ik zelf in de puber zat. Ik denk dat Jan Verhoef, Fred van Urk en Eef de Vries dat zullen beamen maar het verschil met veel jongens van de huidige generatie is denk ik dat wij toen wel allemaal super gemotiveerd waren om te basketballen. Basketbal was onze passie en slap trainen en ongemotiveerd spelen was toen minder een punt dan nu denk ik. (Of is dit nu zo'n typische generatie denk fout?)

Orca's MU-18 vs. Arta M-18

Die poster van de Bad Boys heeft jaren boven mijn bed gehangen en ik moest aan dat team denken toen ik dit weekend MU18 zag spelen.

MU18 begon dit seizoen niet al te sterk en verloor 2x onnodig. De eerste keer door een lakse houding en slecht verdedigen en de tweede keer omdat ze niet genoeg volk op de been konden brengen. Na wat donderpreken op de training viel het kwartje. Het team pakte de kritiek goed op en er volgde een ware zegereeks die MU18 tot aanvoerder van de ranglijst maakte. De kerstvakantie volgde en de lakker de kakkerigheid was er weer ingeslopen. Ik zag op de training een stel slome, ongeïnspireerde jongens die al dachten kampioen te zijn.

MU18 moest tegen Steenwijk spelen. Qua talent zijn ze minder dan Orca's maar qua inzet waren ze de vorige keer in Steenwijk al een stuk beter. Ze pakten toen ontzettend veel aanvallende rebounds. We trainen dus veel op uitboxen en van te voren hadden Pieter en ik hier meerdere keren op gehamerd. Op de Whatsapp groep werd de overwinning echter al min of meer gevierd door sommigen. Dit was toch echt een wedstrijd waar ze nu eens meer dan honderd punten gingen maken. De vorige keer was de eindstand 37-54 in het voordeel van Orca's dus daar was geen enkele aanleiding toe, maar goed, we zullen het maar jeugdige overmoed noemen.

MU18 begon redelijk sterk. De 5 out aanval werd redelijk goed gelopen maar hoe meer de wedstrijd vorderde, zakte het niveau van de Orca's mannen. Wederom ontzettend veel aanvallende rebounds voor de tegenstander. Veel slechte passes. Ontzettend laks en ongeïnspireerd basketbal. Alleen maar voor eigen eer en glorie gaan en de 5 out aanval werd helemaal vergeten door enkele ego's.

Afijn, MU 18 won uiteindelijk nipt met 3 punten verschil met 44-41.

Het probleem is dan ook de wisselvalligheid van deze jongens. De ene keer zijn het Bad Boys en een week later weer Sissy Boys. Het hoort misschien bij de leeftijd maar ik zou zo graag die "Bad Boys" mentaliteit wat meer willen zien. Voor volk en vaderland met het mes tussen de tanden. Een over m'n lijk mentaliteit maar die bewaren ze denk ik meer voor hun online leven.

Zone of man to man

Ik hoor de laatste tijd ook enige kritiek op het feit dat wij meestal met een zone verdediging spelen. Het is niet om aan te gluren en de jongens moeten toch goed man to man kunnen spelen hoor ik dan. Daar ben ik het in principe mee eens en op trainen spelen we ook vrijwel altijd man to man maar aan de andere kant draait sport toch uiteindelijk om winnen. Als je koploper bent met een zone verdediging waarom zou je dan overschakelen op man to man? Om tien man publiek tevreden te stellen?  Je zou toch ook een slechte coach zijn als je het systeem niet aanpast aan je spelers.

Als ik het even met voetbal vergelijk. Ik zie ook liever Real Madrid voetballen dan Atlectico Madrid maar Atletico weet toch met een kleiner budget en super verdedigend spel (ook een soort zone verdediging), hele goede resultaten neer te zetten en ik denk dat iedere NBA coach naar zone verdediging zou overstappen als daar een mogelijkheid toe was. IJsland presteerde bijv. ver boven verwachting op het laatste E.K. voetbal omdat ze ook met een super verdedigend zone systeem speelden waar Nederland afwezig was met haar zogenaamde geweldige totaal voetbal.

Aan de andere kant zit je natuurlijk met de doorstroom naar Heren en Dames 1 en die verwachten natuurlijk meer van een speler. Ik vraag me dus af wat het beleid van Orca's is ten opzichte van een zone verdediging en moet er misschien puur met de man to man Pack defense worden gespeeld net als dat er van oudere jeugdteams wordt verwacht dat ze het 5 out systeem draaien?

Maar goed. Het blijft hoe dan ook een prachtig spelletje. De tweede helft van de competitie is begonnen en ik hoop voor Orca's dat er nog heel wat Bad Boys en Girls tot ontplooiing komen want met talent alleen kom je er niet. Inzet en karakter leiden uiteindelijk tot titels.