Dagboekverslag Landstede wedstrijd

?

Lief dagboek,

Woensdag 26 februari.

We gaan een avondje uit met de basketbalclub.
Er zijn voor ons een stapel vrijkaarten geregeld voor de eredivisie wedstrijd tussen Landstede Zwolle en Aris Leeuwarden. Om half 8 begint dit spektakel.

Een tijd waarop ik normaal al twee uur in bed lig nadat mijn vader, moeder, tante en knuffelbeer mij in slaap hebben gezongen.
Maar nu was het anders. We gingen naar Zwolle. Wauwie de pauwie! (dat zei ik de hele wedstrijd lang). Ik verbaasde mij over het aantal vrijwillige chauffeurs. Normaal zijn er voor uitwedstrijden verder dan Emmeloord geen belangstellenden maar nu waren er 4 trainers en 29 chauffeurs. Ietwat overdreven leek mij, voor 20 spelertjes.

We gingen met JU10 en MU14 en dus zaten de jongens en de meisjes gezellig bij elkaar in de auto's. Eenmaal aangekomen mochten we direct met die mascotte op de foto. Ik vond dat heel spannend. JU10 niet, die hebben de vogel met z'n allen op de grond gegooid.
Tijdens de wedstrijd mochten 4 meiden (Diena, Willieanne, Grethe en Heleen) uit MU14 zomaar 'dweilers' zijn. Ze kregen een stok en mochten het veld vegen als er een speler viel. Wij vielen voor de spelers en dweilden continu, ook al was er niemand gevallen. hihihi. Scheidsrechters weer boos.
Het was een leuke wedstrijd, de eerste helft was nog spannend. In de rust mochten Sander Vos en Nathan de Jong van JU10 een vrije worp spel doen, welke ze allebei op grandioze wijze wonnen. De trainers waren heel trots, dat zag ik.
Ook waren er danseressen. Op een of andere manier vonden de chauffeurs dat heel interessant, want toen letten ze wel op. Ik snap daar niets van.
De tweede helft was Zwolle veel beter en wonnen ze de wedstrijd dik. Het was afgelopen en ik had rode wangen van geluk en kleine oogjes van de slaap, want het was al 10.03 uur ofzo.
Het was in ieder geval heel leuk en ik hoop dat we dit vaker gaan doen, want je leert er ook heel veel van.
Na afloop mochten we handtekeningen ophalen bij de spelers. Terwijl ik stond te wachten zag ik dat de chauffeurs ook handtekeningen en telefoonnummers gaven, aan de danseressen. Maar dat hoorde, vertelde een chauffeur mij. Dus ik gaf hem een high five.

Tot de volgende keer!

Groetjes, een basketballertje, met een dagboek.

?