Onnodig verlies

Onnodig verlies van U 52.

Afgelopen zaterdag moesten we weer tegen de koploper. Dit keer Hanze Stars uit Zutphen, die de koppositie overgenomen had van Apeldoorn, nadat we daar begin dit jaar van wonnen. We hadden de kans om op 2 punten te komen, als we wonnen van deze goede tegenstander. En dan lag alles nog open om mee te doen voor een eventueel kampioenschap. Natuurlijk wilden we ook onze ongeslagen status bij thuiswedstrijden handhaven.

Scheidsrechter zijn bij onze wedstrijden schijnt een probleem te zijn. Lub Ras had daar nooit zoveel last van, maar dat is dan ook een topper. Maar er was er weer één nodig en toen besloot Teun Mazereeuw maar te gaan fluiten, let wel bij zijn eigen team. Chapeau voor hem, maar we misten daardoor toch wat ‘jeugdig’ bloed in ons team.

We begonnen niet sterk, Hanze Stars daarentegen wel. Zij schoten direct met scherp en vooral hun pointguard mikte er zijn eerste drietjes in. We stonden dan ook na een paar minuten met 3 – 11 achter. Zo, we wisten waar we aan toe waren. Er moest uit een ander vaatje getapt worden wilden we dit potje nog gaan winnen, want we speelden tegen een goed team, dat bleek wel. De verdediging werd omgezet en we zetten een Box and One verdediging op. Arie Radewalt ging hun pointguard man to man verdedigen en deed dat goed en fysiek sterk. Een andere fysiek sterke baller van U 52 Rikus ten Napel begon ook los te komen. Sterk naar de basket sprokkelde hij zijn puntjes bij elkaar. Een teken aan de wand was wel dat we veel vrije worpen misten en dat zijn kostbare punten.

Maar via een drietje van Jan de Boer, een tweetje van Arjan Langman en een paar goede schoten van Ed van Schaik kwamen we terug in de wedstrijd. Na het eerste kwart was bij de stand 17 – 21 nog alles mogelijk.

In het tweede kwart ging het de goede kant op. We speelden een hele tijd zonder centers, maar daar lag het goede spelen natuurlijk niet aan. Sterk inside spel van Rikus en Ed die dit kwart zijn vizier op scherp had staan, maakten dat we een voorsprong namen. Bij 31 – 23 was de voorsprong het grootst, 8 punten. We drukten echter niet door en speelden af en toe slordig. De gasten bleven echter wel met scherp schieten en liepen langzaam weer in. Net voor de rust speelden we met balbezit de tijd niet goed uit. We schoten te vroeg, het schot was mis en met een buzzerbeater van grote afstand van hun kant was de stand weer gelijk. Met 36 – 36 konden we de kleedkamer in.

Er moest de tweede helft toch beter gespeeld worden, want anders was winst lang niet zeker. Onze visserman schoot met een drietje U 52 weer op voorsprong aan het begin van het derde kwart. Jan (James) Wakker stond goed te verdedigen. Het bleef echter stuivertje wisselen en bij 40 – 46 stond Hanze Stars weer op voorsprong, en aan het eind van het derde kwart stonden we nog steeds achter met 46 – 49.

Het kon natuurlijk nog. Weer werd alles gegeven en via Jan de Boer en Ed pakten we een voorsprong bij 53 – 52. Toen `lieten we het lopen. Niet goed verdedigen en drie redelijk vrij geschoten driepunters van hun beide guards betekenden 9 punten op rij voor de gasten. En zo hadden we een flinke achterstand met nog een paar minuten spelen. 53 – 61. Vechtlust bracht ons nog éénmaal terug. We kwamen terug tot 60 – 63 en hadden de laatste minuut nog diverse schoten om via een drietje gelijk te komen. Helaas mocht dat niet zo zijn. Geen verlenging en Hanze Stars ging als winnaar van het veld af. Eindstand 60 – 63, een nipt verlies, maar dat telt niet in sport.

Tja, en in plaats dat na een eventuele overwinning U 52 mee had gedaan om het kampioenschap zijn we terug bij af en staan nu 7e! op 6 punten van de koploper. De eerste 7 staan echter zeer dicht op elkaar en zaterdag 2 februari moeten we uit naar Putten tegen de nummer 4 VOLIC. Die staan maar 2 punten voor op ons.

Onnodig was dit verlies echter wel, maar de goede verzorging van Frans en co deden ons het al snel accepteren, al was vaste supporter Willem Langman In geen velden of wegen te zien. Kan nog steeds niet tegen verlies blijkbaar, en dat is voor een sportman een goede instelling. Maar zeg nou zelf, je moet ook eens verliezen, anders weet je niet meer hoe fijn het is om te winnen …