Tegen de koploper

Hoe gaat het nu met het eerste? Orca’s 1, oftewel SeaVat Orca’s 1, of toch maar gewoon de geuzennaam U 52 doet het redelijk in de competitie. Thuis ongeslagen, maar uit werden punten gemorst, en dat kwam ook wel doordat we vaak niet compleet waren. Ook was er een mutatie in het team, want onze roemruchtige cherry picker Daddy, alias Hendrik Brands besloot alles op het crossfitten te gooien en te stoppen. Jammer, maar helaas.
Aan het einde van 2018 stonden we dan ook 6 punten achter op de koploper, WSV uit Apeldoorn, en laat dat nou net de eerste tegenstander van het nieuwe jaar 2019 zijn. Op zaterdag 12 januari moesten we onze ongeslagen status thuis zien te handhaven.
Na het vele eten en drinken tijdens de feestdagen was het de vraag hoe we er voor stonden. Normaliter trainen we niet zoveel, de goeden te na gesproken. Verschillen zijn er echter altijd. Waren de voetballers van SV Urk 1 op een dik verdiend trainingskamp in het warme Spanje met veel sponsors, sommige basketballers van U 52 zaten deze week in de nachtdienst en misten daardoor de training. Arjan Langman moest ’s nachts door een donker bos rijden en onze visserman kwam pas zaterdagmiddag thuis, na uiteraard ook wat nachtdiensten. Niet ideaal, maar de training op dinsdag werd liefst door 6 man bezocht, en ook donderdag gooiden sommigen een balletje, wat voor onze begrippen toch een goede generale betekende voor de kraker tegen Apeldoorn. Ook Peter de Heus is op de weg terug en zal de tweede seizoenshelft nog van zich laten horen.

Met tien man hadden we in ieder geval spelers genoeg. En gingen we bijna compleet de confrontatie aan. De eerste minuten waren voor de jonge spelers van Apeldoorn. Met een fanatieke full court press maakten ze het de basis moeilijk. Een paar keer balverlies en een nog niet goed staande 3-2 zone verdediging en de eerste drietjes vlogen ons om de oren. Let wel bij Apeldoorn spelen twee spelers met de naam Petrovic, en als die een beetje lijken op de Drazen Petrovic van vroeger, dan stond ons nog wat te wachten. Maar het was vooral hun nummer 7 die raak schoot. We stonden dan ook na enkele minuten met 2 – 9 achter. Echter U 52 gooide het roer snel weer om. Na een drive met score van Arjan Langman, wederom een raak schot van Henk Visser, een score van Rikus ten Napel en twee drietjes van Ed van Schaik waren de rollen omgedraaid en hadden we een eerste voorsprong bij 17 – 15. We denderden door en Jan de Boer die even daarvoor nog met 3 pijlen gooide op een dartbord scoorde een drietje. Na het eerste kwart stond er dan ook een score van 30 – 24 op het scorebord. Van beide zijden werd er een hoog niveau behaald en de jongens uit Apeldoorn lieten zien niet voor niets eerste te staan.

Het tweede kwart was ook van hoog niveau. Rikus kwam los en maakte veel punten, maar ook Jan Wakker en Teun Mazereeuw scoorden. Ed bewees ondertussen dat zijn zoon Bart het schieten niet van een vreemde heeft en schoot tegen een hoog percentage. De rust werd bereikt bij 54 – 40 en het enige lid van de businessclub van U 52 Willem Langman was zeer onder de indruk van ons spel en zei in de rust dat hij de laatste jaren niet zo’n hoog niveau gezien had van welk Orca’s 1 dan ook.
Maar we waren er nog niet. De jonkies uit Apeldoorn zouden zich niet zomaar gewonnen geven. Nadat we eerst uitliepen naar 63 – 45, kwam Apeldoorn vervolgens sterk terug naar 66 – 53. Goed verdedigen van Cees Hakvoort gaf ons weer wat lucht. Het spel ging wat heen en weer, maar toch liepen we langzaam uit. Een drietje van Arjaan Langman in de 5e minuut van het vierde kwart betekende het grootste verschil in de wedstrijd : 83 – 62. Daarna werd er zeer slordig gespeeld door U 52 en Apeldoorn kwam terug tot 83 – 74. De tijd was echter tekort voor Apeldoorn en U 52 heeft gewoon teveel routine om zo’n wedstrijd niet uit te spelen en nog uit handen te geven.
87 – 77 was de eindstand, dik tevreden met deze overwinning en het verschil met de koploper is terug gebracht naar 4 punten. Wat is er nog mogelijk na deze puike teamprestatie? De eerstvolgende tegenstander zijn de Olstars uit Wijhe-Olst. Wel moeten we uit, en dan zijn de prestaties wat minder. Maar als we compleet zijn moet ook die ploeg in 2019 aan de zegekar gebonden worden.

Jacob.