Karma…

Vrijdag 23 november jl. moest MU 18-2 thuis aantreden tegen VUAS M18-1. Voor de wedstrijd stonden bij Orca’s 4 gemotiveerde spelers op het veld. (enkele watjes waren afwezig zonder zich af te melden) VUAS was met een man of 15 op komen dagen. Ik stelde me voor aan de coach en legde het probleem uit. Ik stelde voor om voor de vorm een speler die niet aanwezig was op de NBB app bij de 4 van Orca’s te plaatsen zodat we gewoon konden beginnen. 4 tegen 5. Daar ging ze niet mee akkoord en ze ging een hoop spats maken. Ik vertelde haar dat ik er mee akkoord ging dat wij de wedstrijd dan reglementair zouden verliezen maar er toch gewoon een wedstrijd van konden maken. “Liep er dan niet een speler van M16 rond die mee kon doen, want zo ga ik niet spelen”, zei de coach van VUAS want zij wilde hoe dan ook moeilijk blijven doen. De voorzienigheid had Tiemen Molenaar van U16 toegewezen aan deze wedstrijd om te tafelen en die wou wel even meedoen. De coach van Orca’s had nog wat tenues bij zich. Een tic die hij had overgehouden na een eerder (bijna) fiasco in Putten en zodoende kon de wedstrijd beginnen.

Van de eerste wedstrijd hadden we geleerd dat deze ploeg inside goed was maar absoluut niet kon schieten. We verloren toen met een punt of dertig. We gingen dus in een zeer strakke, compacte zone verdediging staan met Tiemen Molenaar in het midden, onder het mom: “laat ze maar schieten”.

We begonnen niet zo sterk maar aan het eind van het eerst kwart stonden we 2 punten achter en daarna begon het te draaien. Tiemen Molenaar, Luut de Boer en Rick Visser pakten vele rebounds en Annas Arass en Pieter Kramer begonnen te scoren. Lay ups, driepunters noem het maar op. In de tweede helft begonnen Tiemen, Luut en Rick aanvallend ook nog lekker te draaien en toen was het lot van VUAS bezegeld.

VUAS kwam niet door de zone heen en de coach van VUAS raakte meer en meer gefrustreerd waardoor ze begon af te geven op de scheidsrechters die overigens goed en onafhankelijk floten.

Eindstand 41-36 in het voordeel van Orca’s…zo zie je maar…wie zeurt en negatief in het leven staat komt onherroepelijk zichzelf weer tegen. Een levensles die deze coach van VUAS blijkbaar nog niet heeft geleerd. Maar toch, eerlijk is eerlijk. Zonder dat gezeur en het goede voorstel van de coach van VUAS had Orca’s waarschijnlijk niet gewonnen. Daarom toch bedankt.